داشاب

دیوانه ی سنگ چاه

همین علاقه ام

تا هزار عاقل این قوم

در شوق مصر

پیراهن از پی گرگ بدرند.  

دور از چشم ديگران  

همه ی حرفهايم را

در گوشه ی حياط

زيرسنگی پنهان کرده ام

امروز به سايه ی هر سنگی نزديک می شوم

بی قرار به ياد همان سنگ نوشته ... می روم

به دلم گواه شده

روزی باران خواهدآمد

وغبار ازچهره ی سنگ ها خواهدشست

و من سنگ نوشته ام را خواهم  يافت .

پنجره ام نیمه باز است

و چراغی که برکو چه می سوزد

 ر قص سر ا نگشتا نم

از آ هنگ جارو ی رفتگر پیر

یعنی پاسی از شب گذشته است  

چشما نم   نیمه باز می سوزد

           و نگاه سحر باز   تا ا نتهای شب

و پنجره ی بسته ی تو

من با و ز یدن و ا ژ ه

کلمات ا ز یا د رفته را

با لر ز ش دست خط در یا

از در یچه ی خیال می نو شم

هر و قت کلمه کم دارم

می نو یسم   ٬  تو

حالا  تو  بگو

عشق را کدام مادر

شبیه تو  ز ا یید ؟

مهم نیست که شب نیمه ی راه است

تو با صد ا ی ساز

رو یا می بافی  و من خیال 

ر فتگر پیرکو چه

چشم نیمه سو ز

ا ندو ه مچاله شده در خاطرات

گلدان پشت پنجره ی  رو به خیال

که پرده پوش پیراهن ساده ی تو ست

شهرزاد قصه گو

الفبای خواب از یاد رفته است

زیبا می شود خط که شکسته می شود

بیا که خوابهای تعبیر نشده ای دارد

این پل شکسته.

سر سفره ی شعر

عقد بسته ایم

من و کلمات.

اینجا خانه ی من است

بی خیال باد سر مست و

پنجره ی رو به شب.